ว่าด้วยเรื่องหมิว

posted on 22 Sep 2015 22:45 by panarazz

ผมเริ่มทำงานมาได้สองปีกว่าแล้วฮะ

ละก็อยู่แม่ฮ่องสอนมาเป็นระยะเวลาเท่ากัน

และสิ่งที่เจอแน่ๆในชีวิตทำงานคือหัวหน้าและเพื่อนร่วมงาน

หมิว เป็นมนุษย์คนแรกที่มีตำแหน่งเป็นเพื่อนร่วมงานอย่างเป็นทางการครับ
อาหารมื้อแรกที่กินกับหมิว คือหัวหน้าพาไปเลี้ยงต้มเลือดหมู
(จริงๆแล้วหัวหน้าจะเลี้ยงหมูกระทะ แต่ร้านดันปิดวันนั้น)
(เออ นี่จะเล่าเรื่องของกินอีกนานมะ)

...ต่อๆ
ตอนมาถึง ได้บ้านพักคนละหลังฮะ
แบบ..บ้านเปล่าๆจริงๆอะพวกมึง
วันนั้นต้องชวนหมิวไปเซเว่น ไปซื้อของเข้าบ้าน และกูได้ขันน้ำกลับมาอันนึง
เย็นวันที่สอง ด้วยความที่ยังไม่ไว้ใจร้านข้าวใดๆ เลยชวนหมิวไปกินต้มเลือดหมูกันอีก

หลังจากนั้นเป็นช่วงเรียนรู้งานฮะ
พนากับหมิวก็วนๆเวียนๆอยู่ในชีวิตประจำวันของกันอยู่งั้นเรื่อยๆ
เริ่มทำงาน
เริ่มทำงานผิด (แหะๆ..)
เริ่มนินทาชาวบ้าน (แหะๆๆ..)
เริ่มลามมานินทาหัวหน้า (แหะๆๆๆ..)

เออ นั่นแหละ ไม่ได้คุยกันทุกวัน
โฉบกันไป เฉี่ยวกันมา
คุยกันทีก็เรื่องงานบ้าง เรื่องทั่วไปบ้าง
แลกเวรหน่อยสิบ้าง

แล้วเวลาสองปีกว่าแม่งผ่านไปอย่างเร็วฮะ
วันนี้หมิวเพิ่งขนของขึ้นรถ แล้วเพิ่งออกเดินทางกลับ

หมิวได้ย้ายแล้วครับ ย้ายไปทำงานอีกที่นึงซึ่งใกล้บ้านกว่า
ก่อนหน้านี้ตอนที่รู้ว่าหมิวจะได้ย้ายไป
แปลกดีที่พนาไม่ตกใจ ไม่เสียใจเลยตอนที่รู้
แต่ดีใจกับหมิวที่จะได้ย้าย
เพราะที่นี่แม่งไกลบ้านจริงๆ
เป็นข้อเสียเดียวของการถ่อขึ้นมาทำงานถึงแม่ฮ่องสอนเลยครับ
ไกลแบบ..ไกลอะมึง

คือแม่งไกลอะ....
เอออ เก็ทใช่มะ ไกลจริงๆไง

เชื่อเถอะนะว่าไกล

เออต่อ..
วันนี้ตอนหมิวบอกจะ "พนาาาา หมิวไปละนะ"

เออ ใจหายดีเหมือนกันนะ
(ตอนแรกจะเล่นมุกหายใจ แต่กลัวไม่ฮาอะ)
(เออ บอกเฉยๆอดไม่ได้)
(ละนี่กูจะเขียนเข้าmodeซึ้งดีมะ)

คือใจหายเบาๆที่แบบ...เห้ยยย..หมิวไปแล้วนะเห้ย
..แต่ก็ดีใจมากที่ได้เห็นสีหน้าสบายใจโล่งใจของหมิว

มนุษย์เราถ้าผ่านไปมาในชีวิตประจำวันกันไประยะนึง
มันจะสอนอะไรกันโดยไม่รู้ตัวนะ

พอรู้มาบ้าง ว่าหมิวเป็นคนน้ำตาตื้นคนนึง
แต่หมิวไม่เคยร้องไห้ให้ใครในที่ทำงานเห็นเลย

เรื่องนึงที่ชอบ
คืนสุดท้ายที่หมิวเข้าเวรทำงาน
ไปกินเบียร์กับหมิว หมิวเมา กลับมาอ้วกในห้องน้ำออฟฟิส
55555555555555

ยินดีด้วยนะหมิว
แล้วเจอกัน..


...............
(แถม)
เรื่องเล่าจากหัวหน้า
วันเลี้ยงส่งหมิว หัวหน้าพาไปกินหมูกระทะครับ(เออ อีร้านที่ปิดตอนกูมาวันแรกอะแหละ)
หัวหน้าพวกผมแกมาบรรจุงานครั้งแรกที่แม่ฮ่องสอนครับ
และก็ย้ายไปทำงานอีกหลายที่
และอยู่ๆก็ได้กลับมารับตำแหน่งหัวหน้าที่แม่ฮ่องสอนอีก

หัวหน้าเล่าให้ฟัง..
บนวัดดอยกองมู ในเมืองแม่ฮ่องสอนนี่แหละ
ว่ากันว่า ถ้าใครขึ้นไปตีระฆังบนวัด
วันนึงจะได้กลับมาแม่ฮ่องสอนอีก
สมัยก่อนนู้นหัวหน้าก็ตี
เนี่ยสุดท้ายก็ได้กลับมาทำงานที่นี่จริงๆเห็นมั้ย...

พนา : 5555555......
((...ตายห่าละ..ระฆังบนนั้นเร้อะ กูล่อแล้วทุกใบ แต่ละใบตีคอมโบ้x3อีก))

ฮือๆ
ไม่รู้จะเล่าอะไรละ

จบละนะ

รัก
- พนา กลับมาแน่นอน

edit @ 22 Sep 2015 22:46:04 by พนา

Comment

Comment:

Tweet