PANANA

.........................
ทุกๆคน..ผมว่าต้องเคยทำงานกันบ้างใช่ป่ะ(รู้สึกคำถามบ้าๆชอบกลแฮ..)
เอางี้ๆ  ทุกๆคน ต้องเคยทำงาน...เป็นกลุ่มๆใช่ป่ะ..
และขนาดของกลุ่มนี่..เล็กใหญ่..มันต่างกันเนาะ  ว่ามั้ย..

อ่านถึงบรรทัดนี้..อาจงงนะว่า..เมื่อไหร่ผมจะชักแม่น้ำเสร็จ..
เอาเป็นว่า.. คุนเคยทำงานรุ่นมั้ย???(อาาาส์....กระจ่างขึ้น)

รุ่น..ในที่นี้ก็คือ..สิ่งมีชีวิต ที่เกิดมา ปีเดียวกะเรา..แล้วเสือกได้มาอยู่โรงเรียนเดียวกันอีก..
แล้วยิ่งโรงเรียนประจำด้วยแล้ว..รุ่น..แม่งสำคัญมากกกก
อะไรๆ ก็สปิริตๆรุ่นไปหมด... และอีกอย่างที่เป็นเหมือนเชื้ออหิวาติดมาก็คือ
แม่งเราต้องแคร์กันแบบสุดๆครับ   ยิ่งเฉพาะตอนทำงานด้วยกันแล้ว..หึหึ

แน่นอนครับ..เวลาทำงาน..เป็นกลุ่มใหญ่ กับคนหมู่ใหญ่...
มันก็ต้องมี เปรี้ยวแปร๊บแสบหัวจิตมิดรูตูดกันบ้าง...มันเป็นเรื่องธรรมดา....

เพราะบางอย่างที่มันไม่ใช่หน้าที่เรา..แต่เค้าขอมา..ถ้าเราไม่ทำ..ก็จะว่าเห็นแก่ตัว
แต่ถ้ารับมาช่วยทำแล้ว...ไม่ถูกใจมัน..ครั่นเนื้อครั่นตัว...สุดท้ายมารุมด่าเรา...
....มันก็เกิดขึ้นได้อีกแหละ...

ทำเกินหน้าที่...แม่งก็โดนหมั่นใส้..เวลาผิด..ก็โดนรุมด่า...
ทำตามหน้าที่...ก็หาว่าไม่ยืดหยุ่น..ไม่ช่วยเหลือ..
ไม่ทำห่ารัยเลย...ก็มาเอือมกัน..แอนตี้กันเข้าไปอีก


โอววว...เซ๊ด!!!!
แล้วนี่กูต้องทำตัวยังงัยวะ!!!!!

จำไว้นะครับ..เวลาเราขอให้ใครช่วยทำอะไร   เวลาเราขอให้ใครตัดสินใจอะไรแทน
แสดงว่าเราไว้วางใจเค้าที่ให้มาทำงานนี้แล้ว
เค้าตัดสิน เค้าทำออกมายังงัย...เราก็ต้องยอมรับ

ถ้ามันไม่ดีไม่ได้จิงๆ..ค่อยมาแก้กันทีหลัง..เวลางานก็คืองาน...เต็มที่กับมันก่อน
ไม่ใช่เวลามาจับผิด..แล้วรอรุมด่า..คนที่เราขอให้ช่วย..ให้ทำ..
งานบางงาน..มันลำบากใจที่จะทำ..
งานบางงาน..มันทำยาก
งานบางงาน..อาจทำให้คุณ เสียเพื่อนร่วมงานดีๆไป...

แน่นอนครับว่า...ที่ผมมาเขียนเอนทรี่นี้...ผมก็กำลังมีปัญหาแบบนี้อยู่
เพราะผมคงไม่อาร์ตขนาดอยู่ดีๆก็มานั่งแต่งหรอกนะเธอว์

ปัญหาของผมมันเป็นเรื่องเล็กๆครับ..เล็กจิงๆ
ผมเลยแค่อยากให้กำลังใจกับคนอื่นๆที่อาจกำลังมีปัญหาเหมือนผมอยู่
เพราะกำลังใจนั้น..เป็นสิ่งสำคัญ..ซึ่งผมได้มาน้อยเหลือเกิน
ไม่เป็นรัยครับ...คนบ้าแถมกวนตีนงี้...งอนคัยได้ไม่นานหรอก..ฮ่าๆเอิ๊ก..
อีกอย่าง...ผมโกรธ..คนที่ผมรักไม่ลงหรอกครับ..
ผมรักเพื่อนๆผมทุกคนครับ(โอววว..แอบซึ้ง..วิ้งๆ)

สู้ๆกับงานนะครับ..สิ่งไหนที่ทำให้เครียดก็ลืมๆมันซะ..เป็นทุกข์ป่าวๆ
ลืมมันให้ได้..แล้วก็มาลุยงานกันต่อ...ฮึ่ม!!


ช่วงนี้เลยมักเห็นผม เสื่อมๆอยู่บ่อยๆนะครับ