NAN BUS .. .
posted on 12 Nov 2010 22:01 by panarazzเอ่อออ
ไม่ได้สลิดดก อยากโชว์ภาษาอังกฤษอะไรนะ...
ขี้เกียจพิมพ์ว่ารถเมเมืองน่านอ่ะ(อ่าวพิมไปแล้วเต็มๆ)
คือมันจุกอก..อยากจะเล่า...ระบบข่นส่งมวลชน
จากเชียงรายไปบ้านเกิดตัวเอง
แบบ เผื่อคนเชียงรายจะมาเที่ยวน่าน อะไรงี้
รถเม จากเชียงรายไปน่าน มีวันละเที่ยวครับ
ไปหนึ่งคัน กลับหนึ่งคัน (รวมแล้วต้องเกา เพราะมีสองคัน...อ่าว..ฮาาา)
เว้นช่วงพิเศษ จะมีวันละ 2 เที่ยว รวมเป็น เที่ยว เที่ยว (เออ เอาเข้าไป)
แต่ไอ้วันละสองเที่ยวนี้..เวลารถออกห่างกันแค่ 30 นาที
เอาเป็นว่า ขอเล่าวันปกติอ่ะนะ เพราะมันคลาสสิกสุดๆ
รถออก 9.30 น. ของทุกวันครับ
บอกไว้เลย...ขึ้นรถเมไปน่าน..ช่วงวันปกติ(มีรอบเดียว)จะเจอพนักงานบนรถ
อย่างใดอย่างหนึ่งดังนี้.. .
แบบแรก โชเฟอร์รถยังเด็กมาก เพราะฟันยังขึ้นไม่เต็มปากเลย...โอ้ว เค้ายังขับไว้แหละ
เรียหว่าลุงละกัน ดูเด็กกว่าตาเยอะ..ลุงเค้าขับรถเก่งนะ
แบบ คงจะชินทางมาก เลยทำงานอยู่ถึงทุกวันนี้ ลุงคนนี้มีเอกลักษณ์เฉพาะครับ
คือลุงเค้าชื่นชอบหลงไหล ในการปลดเกียร์ว่าง..แล้วปล่อยลงเนินครับ
อ่าวเฮ๊ยยยยยยย เค้าไม่ควรทำไม่ใช่รึ ยิ่งเป็นรถโดยสารอีกยิ่งไม่ควร.. .
แต่ลุงเค้าประสบการณ์เยอะครับ .. .แบบทำหน้าไม่เร้าใจเลย.. .
ในขณะที่ผู้โดยสารทุกคนนั้นเร้าใจมากกกก
ลุงแกจะทำหน้าเฉยยยยย
คือตอนคลานขึ้นดอยกับตอนลงนี่คนละแนวเลยอ่ะครับ
แต่คุณลุงก็ยังคง...เฉ๊ยยยยยย
และผู้โดยสารทุกคนก็...เฮ๊ยยยยยย ไม่เฉ๊ยยยยยย เหมือนลุง
คุณลุงคนนี้จะมาควบคู่กับ น้าผู้หญิงคนหนึ่งครับ เป็นกระเป๋ารถ
น้าเค้าไม่มีวีรกรรมอะไรน่าสนใจครับ แค่เดินบนรถที่ขับอย่างกะรถไฟดรีมเวิลด์ได้เซียนมาก..แค่นั้น
อย่าอื่นก็ไม่โลดโผนอะไรมากนัก.. .
แบบที่สอง.. .โชเฟอร์รถจะมีเอกลักษณมากกครับ
เป็นที่จดจำ น่าจะเรียนว่าคุณน้าได้นะ เพราะดูแล้วอายุสู้แบบแรกไม่ได้ชัวร์
น้าเค้ามีเอกลักษณ์ครับ คือ......
น้าเค้าหน้าคล้าย พี่เหลือเฟือ มกจ๊กมากกกกกก
แบบเห็นแล้วนึกถึงมารวย บางรักซอยเก้าอ่ะ
แล้วน้าเค้ามักจะใส่ หมวกแก๊บ Vonduch(เขียนงี้ป่าวว่ะ??) เอาเป็นว่า วอน ดัช สีครีมครับ
อาจมีที่ไม่ใช่วอน ดัช แต่จะต้องเป็นหมวกแก๊บ เสมอๆ และเห็นวอนดัช บ่อยที่สุด.. .
น้าเค้าขับรถแบบคนปกติทั่วไปครับ แบบเนิบๆ และถึง...ช้าๆ คงคิดว่ารถเมนี่คิดตังแบบมิเตอร์อ่ะ
จอดนานมากกก แวะนานมากก
และที่สำคัญ...รูปแบบนี้...ไม่มีกระเป๋ารถครับ.. .
มาจากความสามารถของน้าคนนี้ล้วน น้าแกเป็นควบเลยครับ
ไม่รู้ว่าบริษัทเค้าให้เงินพิเศษในความสามารถรึป่าว
แต่โอ้วแม่เจ้าา น้าเค้าสามารถครับ
คือแรกเริ่มเดิมทีเนี่ยผมเคยเห็นน้าเค้าเป็นกระเป๋านะ แล้วคนขับเป็นอีกคน
ที่ไม่รู้ตอนนี้หายไปไหน รู้แต่ว่าคนนั้นติดแว่นเรย์แบนโคตร ใส่ตลอดอ่ะ ตาบอดรึป่าว
แต่สงสัยว่าน้าเค้าจะลาออกไปแล้ว..เพราะถูกจับได้ว่าตาบอดแน่ๆ
แล้วน้าคนปัจจุบันนี้ก็ได้เลื่อนตำแหน่ง
เป็นทุกอย่าง คนขับ กระเป๋า
มีอยู่ครังนึงครับ ประทับใจมากกก
มีผู้โดยสารโบกเรียกรถอยู่ จอด แล้วน้าเค้าก็แปลงร่างเป้นกระเป๋า ลุกจากเบาะคนขับ
ลงไปเปิดช่องเก็บกระเป๋าข้างล่างรถให้ผู้โดยสารใหม่ แล้วก็เก็บค่ารถ ขณะนั้น รถ...ก็..ไหล
คือที่ตรงนั้นเป็นเนินครับ..แล้วน้านี่ก็ไม่ดึงเปรกอะไรเลย
เป็นเนินขาขึ้น..รถเลยไหลถอยหลัง.. .
จ่ายค่ารถเสร็จ ผู้โดยสารคนนั้นก็รีบวิ่งขึ้นรถมา (ก็รถมันไหลอยู่อ่ะ)
แต่น้าแกค่อยๆเดิน..เป็นพระเอกหนัง..ที่จะมาช่วยตัวประกัน(กรี้ดอยู่บนรถ) เลยสโลวซะ...
ปล่ยให้ตัวประกันนานาเผ่าบนรถ เสียวใข่ฝาดไปเจ็ดวิ
แล้วก็ออกรถต่อ แบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น แบบเรื่องเล็กกว่าขับรถเหยียบขี้.. .
นี่คือวีรกรรมเล็กๆน้อยๆของน้าเค้าหล่ะครับ
สองรูปแบบนี้แหละครับ..ที่คุณจะเจอ..
ยังครับ ยังมีอีกหนึ่งท่านที่ต้องพูดถึง อันนี้ได้เจอจริงๆ ทั้งขาไป และกลับ
แกเป็นคนตรวจตั๋วครับ
ลุงแกจะขึ้รถมาจากขนส่งน่านตอนเช้า ตรวจตั๋วมาเรื่อยๆ และจะมาลงที่ด่านตรวจแถวอ.สองแคว
แล้วก็ปรากฎตัวอีกครังตอนบ่าย บนรถขามาจากเชียงราย
ตรวจตั๋ว..คือขอตั๋วมา(ไม่ดูเลย เอากระดาษเปล่าให้คงไม่รู้แหละ) แล้วก็ฉีก.. ฉีก.. ฉีก..
วันที่มีสองรอบก็คงจะมีรอบแรกที่ได้เจอลุงเค้าครับ. . .
ใครเคยขึ้นรึขึ้นประจำก็จะรู้ดี..55+
ถ้าวันไหนที่ไม่เจออย่างใดอย่างหนึ่งนี้
ยินดีด้วยครับ..คนเป็นผู้โชคดีได้เปิดโลกทรรศใหม่ๆในชีวิต
คงเป็นรถรอบพิเศษที่ว่าอ่ะนะ
หาเวลาว่างมาใช้บริการ NAN BUS กันบ้างนะครับ
ของเค้าก็รับฝากส่งนะ..ผมเคยเห็นตั้งแต่ส่งหนังสือพิมพ์(ฉบับเดียว)
ไปจนถึงขยะอ่ะ ขยะที่เค้าไว้ขายนะ เยอะสัดๆด้วย
ค่ารถถึงน่านก็ร้อยกว่าบาทครับ
มีตังแค่ สองร้อยก็มาน่านได้แล้วนะ
แถมยังได้ฝึกภาษา เพราะเป็นรถบัส นานาชาติ มีทุกเผ่า..ได้ฟังทุกภาษา
ได้กลิ่นทุกกลิ่น จากทุกๆเผ่า ลอยมาเตะจมูก อุ่ยๆ อุ่ยๆ
แถมยังได้สนุกเร้าใจ ไม่รู้ลืมอีกด้วยอ่ะ
คุ้มเห็นๆ
ปล.จากบันทึกเฟสวันที่ 5 กันยา ครับ