มีอยู่ครั้งนึง

posted on 02 May 2017 12:21 by panarazz

มีอยู่ครั้งนึง

 

5-6ปีที่แล้วมั้ง

ได้อ่านหนังสือเล่มนึง 

 

"สิ่งมีชีวิตในโรงแรม"

 

เขียนโดยพี่วิชัย

นั่นเป็นจุดเริ่มที่ทำให้รู้จักกับ exteen แห่งนี้

เป็นจุดเริ่มที่คิดว่าการได้เขียนเล่าอะไรๆที่เราได้เจอ ได้รู้สึก แม่งเป็นเรื่องสนุก

 

พนาเริ่มเขียนบล็อกครับ

 

แม้จะไม่ได้มีคนมากมายเข้ามาอ่าน

เรื่องที่เขียนก็ไม่ได้สนุกสนานอะไรมากมาย

ละอีคนที่เข้ามาอ่านส่วนใหญ่ก็คนรู้จักกันนี่แหละ

(เออ สปอยกันไปมา อิดอก)

 

แต่แม่งสนุก แม่งมีความสุขว่ะ

 

เวลาผ่านมาหลายปี

จากวัยมัธยม

เข้ามหาลัย

ย้ายที่เรียน

เข้าวัยทำงาน

จนพี่วิชัยก็มีลูกไปละ

จนตอนนี้ก็ยังไม่รู้แบบเจาะลึกว่า exteen นี่เล่นกันยังไง

ได้แค่เข้ามาเขียนๆ

 

 

ชีวิตได้ผ่านได้เห็นอะไรเยอะแยะมาก

มีหลายเรื่องที่เขียน แต่ก็ได้แค่เขียนทิ้งไว้

มีหลายอย่างที่อยากทำ แต่ก็ต้องพักเก็บไว้ก่อน

 

และต่อไปก็คงได้เจอกับอะไรๆอีกเยอะมากๆๆๆๆ

 

มีอะไรหลายอย่างที่อยากเล่า

 

แต่โอกาสที่จะได้นั่งเขียนมีน้อยลง

สุดท้ายก็มีภาระอย่างอื่นต้องรับ

 

 

จนบ่อยมากที่คิดว่า

หรือเราแม่งอิ่มตัวกับที่นี่ละวะ

 

แต่ตอนนี้ มีสิ่งนึงที่คิดจะทำไว้นานมากแล้ว

เราอยากหาช่องทางที่ง่ายในการบันทึกอะไรซักอย่าง

และสามารถเผยแพร่ให้เพื่อนๆเราดูได้ง่าย

 

facebook page เป็นอีกช่องทางที่พนาเลือกฮะ

ไม่ได้บอกว่าพนาจะไม่เข้ามาเขียนอะไรๆในนี้อีก

แต่ก็บอกไม่ได้ว่าจะเข้ามาเขียนอีก

(เอ้า ไรว้ะ)

 

blog นี้เก็บเรื่องอะไรหลายๆอย่าง

เก็บความรู้สึกหลายๆเรื่องนะ

 

เชื่อกูเถอะฮะ

การได้เล่าเรื่อง การได้ระบายอะไรๆให้ใครก็ได้รับรู้

ไม่ต้องสนว่าคนรับฟังแม่งจะใส่ใจเรื่องเราจริงๆรึป่าว

แต่การได้วางของที่เราแม่งแบกมาทั้งวันซะบ้าง

มันก็พอให้หายเหนื่อยได้นะ

 

ขอบคุณที่ได้รู้จักกับexteenแห่งนี้

เจอกัน

รัก

 

พนา

 

ปล. ทำเพจละเพจนึง ใครจะตามหาก็ลองหาชื่อเพจในเอนทรี่นี้ดูนะฮะ

edit @ 2 May 2017 12:22:57 by พนา

ประจำปี.

posted on 04 Jan 2017 12:29 by panarazz

เฮ้ ทุกคน

 

ทุกๆปี พอจะขึ้นปีใหม่ทีไร

แม่งจะมีคนมาถามเสมอๆว่า ปีนี้มึงไม่เขียนอะไรยาวๆอีกเหรอ

 

และพวกมันก็ได้คำตอบเหมือนๆกันคือ เขียน แต่กูเขียนยังไม่เสร็จ

 

สัด นี่กูเขียนบล็อกรายปีอยู่เหรอวะ

 

.....

พอผ่านไป ชีวิตมีหลายอย่างให้คิด ให้ทำเยอะขึ้นนะ

และเมื่อไม่นานมานี้ค้นพบว่า กูมีโซเชี่ยลไว้แค่เพื่อดูชีวิตชาวบ้าน

 

กลายเป็นคนอัพเดทอะไรน้อยลง

โพสน้อยลง

ถ่ายรูปน้อยลง

บางครั้งถ่าย แต่ก็เก็บดองไว้ในเครื่องนั่นแหละ

 

เออ แต่มันทำให้เราอยากเจอคนรอบๆข้างมากขึ้นว่ะ

เจอหน้าใครทีนึงก็พูดมาก

แม่งพูดมากกันจนเจ็บคอ

 

ชีวิตปีนี้ก็เลยเป็นอยู่แบบนี้แหละ

มีหลายครั้ง หลายเรื่อง ที่อยากเขียนอยากเล่ามันออกมานะ

แต่สุดท้ายก็ไม่เขียน

 

พนาในโซเชี่ยลเลยเหมือนหายหน้าหายตาไป

 

แต่พอได้เจอตัวกูเป็นๆจริงๆ

กูก็พูดมากเหมือนเดิม

เป็นคนแบบเดิมๆนี่แหละ

 

ปีนี้มีหลายอย่างที่ตั้งใจไว้ว่าอยากทำ แต่ไม่ได้ทำ (มีงี้ทุกปีแหละอิดอก)

แต่ก็มีหลายอย่างที่ทำไปโดยไม่คิดว่าจะได้ทำ

มีการเปลี่ยนแปลงใหญ่ๆ แต่ในการเปลี่ยนนั้นหลายอย่างแม่งก็ยังมีอยู่เหมือนเดิม

ยอมรับว่ารวมๆแล้ว

ชีวิตตอนนี้แม่งก็ยังไม่ลงตัวซะทีเดียวว่ะ

เป็นคนมีหนี้สินก้อนแรกของชีวิต

เพื่อนๆ เข้าสู่วัยเริ่มทำงานกัน เหมือนห่างๆเหงาๆกันบ้าง

มีแฟนที่ดี เข้าใจเราและสวย (อะนี่กูเขียนเอาใจละนะ) แต่ก็เหมือนเรายังดูแลเขาได้ไม่เต็มที่

งานที่ทำมีเวลาว่างให้พักมากพอ แต่ก็ยังมีรู้สึกเหนื่อยอยู่บ้าง

มีเงินพอใช้ แต่ก็ต้องคิดต้องคุมมากขึ้น

 

บางช่วงดี (ช่วงเงินเดือนเข้า)

บางช่วงก็แย่ (กลางเดือนเป็นต้นไป ฮือ )

เหมือนเราต้องดิ้นให้ทันตลอดเวลาอะ

เหมือนเราต้องเหนื่อย

แต่คุ้มนะ

 

 

ปีนี้ได้รู้จักมนุษย์มากขึ้น

คนอายุเท่ากันที่หน้าแ